Τέλος ο Michael Phelps

Ο αθλητής φαινόμενο ολόκληρου του πλανήτη, Michael Phelps, αποχαιρέτησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Όμως η ώρα έφθασε, το «αντίο» δεν γινόταν να αναβληθεί άλλο. Χαμογελαστός, μαζί με τους Μάθιου Γκρίβερς, Μπρεντ Χάνσεν και Νέιθαν Άντριαν. Ίσως ο τελευταίος, που έκανε μία ξεκούραστη κούρσα, γνωρίζοντας ότι δεν έχανε με τίποτα το χρυσό μετάλλιο, να έπρεπε να πάει ….

δύο εκατοστά πιο γρήγορα. Το 3.29.35 είναι ένα εκατοστό αργότερος χρόνος από το ολυμπιακό ρεκόρ. Και ένα τέτοιο θα ήταν ιδανικό για το κλείσιμο της καριέρας του Μάικλ Φελπς.

Το αναφέρεις ξανά και ξανά: 22 μετάλλια, 18 χρυσά (όσα τα συνολικά της Λαρίσα Λατίνινα), δύο ασημένια (στα 200μ. πεταλούδα και στα 4×100μ. ελεύθερο) στο Λονδίνο και δύο χάλκινα στην Αθήνα (στα 200μ. ελεύθερο και στα 4×100μ. ελεύθερο. Φεύγει με 33 μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα, από τη Φουκουόκα το 2001 ως τη Σανγκάη το 2012, 26 εκ των οποίων χρυσά. Φεύγει επιδεικνύοντας, εκτός από υπερβολική συνέπεια με τη νίκη, και σταθερότητα στο ραντεβού με τον χρόνο. Τα 11 χρόνια στις πισίνες και οι 9 μεγάλες διοργανώσεις (3 Ολυμπιακοί Αγώνες και 6 Παγκόσμια Πρωταθλήματα) είναι πάρα πολλά.

Φεύγει, εν πάση περιπτώσει, για να δικαιολογήσει και το κλασικό ανέκδοτο που έλεγε ο Αλέν Ντελόν, για να δικαιολογήσει την απόφασή του να φύγει από την ηθοποιία, την πρώτη φορά: Καλύτερα να με ρωτούν γιατί σταμάτησα, παρά γιατί συνέχισα.

Ο Φελπς δεν αφήνει ορφανή την κολύμβηση: άφησε το στίγμα του και θα υπάρξουν άλλοι που θα το βρουν εκεί, να μένει. Μπορεί ο ίδιος να μη μένει πια εδώ, αλλά το άθλημα θα συνεχίσει να είναι απολαυστικό και διασκεδαστικό σε όλες τις εκφάνσεις του. Οι δικές του παραστάσεις στο Λονδίνο δεν έχουν άμεση σχέση με τους αριθμούς: το κυνήγι μίας νέας ιστορίας δεν είναι το κίνητρο ακριβώς που χρειάζεται ένας πρωταθλητής. Τα πρόσωπα είναι που τον δυναμώνουν. Η θλιβερή ήττα του από τον Ράιαν Λόχτε (ο οποίος ήθελε έξι χρυσά, αλλά πήρε δύο) στα 400μ. μεικτή ατομική. Η ήττα του από τον Τσαντ Λε Κλος στα 200μ. πεταλούδα.

Δύο ιστορίες για να επιστρέψει: να νικήσει τον Λόχτε με τρόπο που εκείνος δεν το έκανε (ο Φελπς έμεινε πέμπτος στα 400μ. μεικτή ατομική, ένα αγώνισμα με το οποίο ασχολήθηκε ξανά μόλις πέρυσι) και να επικρατήσει του Λε Κλος αλλά και του Μίλοραντ Τσάβιτς. Φεύγει με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά και με τα τεράστια σαγόνια του να αποχαιρετούν τον κόσμο. Το επόμενο καλοκαίρι, ο Φελπς δεν θα είναι το μεγάλο όνομα σε μία διοργάνωση. Αλλά φεύγοντας έχοντας πάρει τα περισσότερα μετάλλια σε Ολυμπιακούς και Παγκόσμια Πρωταθλήματος (55 για όνομα του Θεού!) από κάθε άλλο αθλητή στο παρελθόν, στο παρόν και στο… μέλλον- αλλά αυτό ας μη δεθεί σκοινί κορδόνι- δεν μπορεί κανείς να τον σταματήσει από την αντάμωση με την πόρτα της εξόδου.

Η σχέση χαλάει όταν προσπαθείς να την κρατήσεις, επειδή τη συνήθισες. Ο Φελπς σταματάει και το τέλος του είναι χρυσαφένιο. Η φωτογραφία με το… αγαλματίδιο του κορυφαίου Ολυμπιονίκη της ιστορίας, είναι ονειρώδες ανκόρ.

Μία καριέρα με μπελάδες, με αταξίες, αλλά και νικηφόρα, από την αρχή ως το τέλος.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s